Overige beelden

Beelden van Ino

Het begint hier

Al mijn beelden beginnen hier, ook de beelden die uiteindelijk in brons gegoten worden. Ik maak beelden van 'restmaterialen', materialen die normaal gesproken weggegooid worden. Ik koop bijvoorbeeld een breekbaar kommetje via internet en dat wordt geleverd in een verpakking  die er voor zorgt dat het kommetje niet kapot gaat tijdens de reis tussen verkoper en koper. Dat verpakkingsmateriaal intrigeert en roept beelden op.


Cadeautjes

Er staat een electrische figuurzaag bij mij in het lokaal. Studenten zagen. Ik ruim op. Ik hoef niets anders te doen dan met een open oog naar de rommel te kijken die de ander achterlaat. Er slingert een streng henneptouw rond... ineens zie ik mijn oma...


Verzamelingen

Ik verzamel. Wat ik verzamel is wat lastiger te vertellen. Mijn herinnering gaat naar een natuur-historisch museum. Ik trof daar kistjes met vlinders, met insecten, met vleermuizen, met torren, met ... Het was niet alleen de inhoud van de kistjes, het waren de kistjes op zich. Een kistje als verpakkingsmateriaal heeft zijn eigen schoonheid. Kistjes waar ik mijn rommel in eerste instantie in sorteerde; de spijkers bij elkaar, de knopen, de paperclips, de schroeven, de lepeltjes, de doppen, de veertjes, het lood van een fles wijn, kleiresten uit de klei-over ...  de ordening in de kistjes wekte verwondering... bestaat er achteloos neergooien? Ik zag beelden... wat een genieten!


Eindeloos zoeken

Er is een vermoeden. Dat vermoeden manifesteert zich niet altijd meteen. De vraag is'wat kan ik hier mee'? Voorbeeld: Mijn studenten hadden een 'fabriekje' gemaakt. Het eindprodukt van de fabriek zijn papieren bootjes. De studenten zitten in een rij en doen één vouw in het papier en schuiven het papier daarna door. Na verloop van tijd hebben we heel veel bootje waar we de 'Engelse oorlogen' mee na spelen. Mooie slagorden staan in het gras. Er komt een moment dat die bootjes weg moet daar van de grasmat. En dan?

Mijn spijkerbroek is versleten. Mijn favoriete broek die ik zes weken in Tibet heb gedragen. Normaal gesproken gaat die in de kledingbak. Op een of andere manier gebeurt dat niet... wat kan ik er mee?

Het duurt soms jaren voor ik een 'bestemming' heb. Ik draag de potentie elke dag in mijn achterhoofd mee; daar rijpt het.


Mensen

De drie gratiën die als in een familieopstelling eindeloos onderling geschoven worden tot ze op hun plek staan.

De man die groet, bevroren in de houding.

Een wc-rol, een kurk en een dop verbonden door een prikker als ruggegraad.


 

serie 'verzameling'

Showing 0 Comment