Geduldig tekenwerk

Geduldig tekenwerk 

Elke tekening is een ordening van gedachten, emoties en ervaringen. Het is een wisselwerking; ik orden en teken - ik teken en order. Het is de wereld begrijpelijk en inzichtelijk maken; zowel de interne als de externe wereld. 


Zee

Als kind werd ik eens van tafel gestuurd. Ik moest mijn eten in de keuken opeten. Ik ging op de grond naast de wasmachine zitten en zat in de kombuis door het ronde raam naar de eindeloze zee te kijken: de eeuwigheid in. Ik wilde ik kok op zee worden: het water, de zee, de oneindige krachten.


Landschappen

Met een vrouw die vloeiend haar talen spreekt (o.a. Chinees) trok ik door Azië, Europa, Noord Afrika.  Met zijn tweetjes  naar die plekken die nog 'niet' ontdekt waren dwars door woestijnen, bergen, oerwouden ... achter elke bocht kon de adem stokken; tranen in de ogen zo mooi. Het besef dat we 'voorbijgangers' zijn.


Werelden 

Tijdens onze reizen kwamen we heel veel aardige, vriendelijke, bijzondere mensen tegen. Mensen die nieuwsgierig naar ons waren, mensen die bezorgd om ons waren, mensen die ons zo veel gaven ...  Tijdens onze reizen kwamen we zo onszelf tegen, zagen we onszelf in de spiegel... Wat een rijkdom aan inzichten hebben wij verworven tijdens onze reizen. De rijkdom van de werelden.


Bomen

Als bomen zouden kunnen vertellen. Bomen die vele mensengeneraties leven en alles meemaken en in hun houten geheugen opslaan. 'Het mythagowoud' en de boeken van Donaldson 'De kronieken van Thomas Covernant' ...  'De boom  van de wijsheid' die in veel tradities een rol spelen.

Op mijn dakterras staan palmen.


Dromen

Als ik wakker wordt herinner ik me geen dromen. Pas als ik teken komen de dromen in mijn gedachten terug. Beelden roepen beelden op, er is een verwantschap, een relatie. Die verwantschap onderzoeken is zo noodzakelijk; het overstijgt het logische. Daarmee niet zeggend dat logica verkeerd is.


Steden

Wat ik meenam uit Londen, Parijs, Bratislava, Sophia, Caïro, Marrakesh, Moskou, Lisabon, Pingyao,  ... We bezochten steden en slenterden heerlijk samen door de straten en straatjes... zonder route, daar waar onze voeten gingen. Zo snoven wij het eigen karakter op.


Boeken

Lezen is reizen in jouw hoofd. Een goed (strip)boek neemt je mee. De verhalen blijven in mijn hoofd achter en verbinden zich met mij. IJdel kreeg een heel belangrijke plek in mijn denken. 'De stip' toont voor mij het fundament van onderwijs. De robot verhalen van Asimov geven richting.


Naakt

Er is niet perse een aanleiding. Het is mijn nieuwsgierigheid in het naakte bestaan. Tekenen is als contact maken. Samen zijn.

 

 

 

 

 

 

 

serie bomen

Showing 0 Comment